Postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r., odmawiając podjęcia uchwały, Sąd Najwyższy wskazał zasady orzekania o przepadku korzyści majątkowej osiągniętej przez współsprawców przestępstwa (sygn. akt I KZP 16/11).

 

Sąd rozpoznał zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności orzeczenia – na podstawie art. 45 § 1 k.k. – przepadku równowartości osiągniętej korzyści solidarnie. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd stwierdził, iż określony w art. 45 § 1 k.k. środek karny przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości orzeka się wobec współsprawców przestępstwa w częściach, w jakich według dokonanych ustaleń faktycznych osiągnięta wspólnie korzyść majątkowa im przypadła. W razie trudności z dokładnym ustaleniem wartości udziałów w korzyści majątkowej osiągniętej przez poszczególnych współsprawców orzeka się przepadek tej korzyści lub jej równowartości w częściach równych.

 

Artykuł opublikowany w dniu 8 grudnia 2011 r.